از آغاز كار راديو ، هميشه در نظر بود كه صداي كنسرت و نمايش را به همان ترتيبي كه در سالن نمايش شنيده مي شود ، ضبط كنند و سيستم مونو ( يك باندي ) قدرت چنين كاري را نداشت ، لذا سيستم استريو را به وجود آوردند تا تشخيص زواياي منابع صوتي نسبت به شنونده مشخص باشد ، شايد سيستم دو باندي بر اين اساس اختراع شد كه انسان داراي دو گوش است و هر نوع صدايي را استريو مي شنود . اگر در سالن كنسرتي بنشينيم و اجراي كنسرتي را گوش كنيم به راحتي مي توانيم متوجه شويم كه هر ساز در كدام جهت سن قرار گرفته و سازهاي نزديك و دور كدامند . البته سيستم دو باندي نمي تواند اين مسئله را براي شنونده روشن كند لذا محققان سيستم چهار باندي را اختراع كردند تا چگونگي مجموعه صداهاي محيط و موقعيت صداها و افكت هاي مختلف را به شنونده القا كند .
در سيستم ضبط استريو ، چهار لبه يا دو كانال كانال نوار در دو بخش مجزا در مقابل دو قسمت هد ضبط استريو قرار مي گيرند . در واقع هر بخش از يك ميكروفن به طور جداگانه صدا مي گيرد و بر روي خط مربوط به آن ، به يك بخش از هد ارتباط مي يابد و صداي جداگانه اي را بر روي كانال معين ضبط مي كند كه حاصل صداي دو كانال نوار به طور همزمان است .
موضوعات مرتبط: سيستم ضبط استريو