درباره رادیو

به نظر بنده تعاریف ذیل دقیق نمی باشد اما از آنجایی که مبنای داوری انواع مستند در دبیرخانه پژواک واقع شده است در ذیل آورده ام :

مستند محض:

روایت سوم شخص یک رخداد. در این نوع مستند، مستند ساز تنها بازتاب دهنده ی آنچه که رخ داده یا در حال رخ دادن است بوده و کنترلی بر موضوع ندارد. در این نوع مستند روایت داستانی وجود ندارد و اصالت با صداهای واقعیست و شرح واقعیت از طریق کنار هم گذاشتن اصوات واقعی و چینش آن به صورت مقطع و معنادار میسر می­شود.

مستند بازسازی:

مستندی است که در آن با بهره گیری از صداهای غیر واقعی ( بازسازی صداهای اصلی و آرشیوی) واقعیتی بدون استفاده از عنصر درام بیان می­شود. یعنی مستندساز پدیده یا رویدادی را با جزییات آن بازسازی و ارایه می کند.

مستند داستانی:

مستندی است که در آن رویداد یا پدیده ای با بهره گیری از عنصر درام در قالب نمایش یا روایت بیان می شود. یعنی مستندساز در قالب یک بیان دراماتیک به ارایه و توصیف یک رویداد یا پدیده می پردازد.

مستند گزارشی:

روایت واقعیت از دید مستندساز با استفاده از تکنیکهایی مانند گفتگو و مصاحبه با کارشناسان و افراد مطلع است. در این نوع مستند شخص گزارشگر در کانون قرار می­گیرد و چشم و گوش مخاطب شده و توصیفگر واقعیت، بدون تفسیر و قضاوت آن می­شود.

مستند چهره­نگاری:

این مستند همانگونه که از نامش پیداست درباره ی یک چهره ساخته می­شود. در این مستند تمام یا بخش یا وجهی از شخصیت، ایده، افکار و یا زندگی یک شخص بازتاب داده می­شود.

مینی فیچر:

مستندی خلاقانه است که در تدوین آن لزوما قوانین خطی زمان و مکان رعایت نمی شود و در واقع روایت شخصی و دراماتیک مستندساز از یک اتفاق خبری است که در زمان حداثر 5 دقیقه ارایه می­شود.

مستند محض:

روایت سوم شخص یک رخداد. در این نوع مستند، مستند ساز تنها بازتاب دهنده ی آنچه که رخ داده یا در حال رخ دادن است بوده و کنترلی بر موضوع ندارد. در این نوع مستند روایت داستانی وجود ندارد و اصالت با صداهای واقعیست و شرح واقعیت از طریق کنار هم گذاشتن اصوات واقعی و چینش آن به صورت مقطع و معنادار میسر می­شود.

مستند بازسازی:

مستندی است که در آن با بهره گیری از صداهای غیر واقعی ( بازسازی صداهای اصلی و آرشیوی) واقعیتی بدون استفاده از عنصر درام بیان می­شود. یعنی مستندساز پدیده یا رویدادی را با جزییات آن بازسازی و ارایه می کند.

مستند داستانی:

مستندی است که در آن رویداد یا پدیده ای با بهره گیری از عنصر درام در قالب نمایش یا روایت بیان می شود. یعنی مستندساز در قالب یک بیان دراماتیک به ارایه و توصیف یک رویداد یا پدیده می پردازد.

مستند گزارشی:

روایت واقعیت از دید مستندساز با استفاده از تکنیکهایی مانند گفتگو و مصاحبه با کارشناسان و افراد مطلع است. در این نوع مستند شخص گزارشگر در کانون قرار می­گیرد و چشم و گوش مخاطب شده و توصیفگر واقعیت، بدون تفسیر و قضاوت آن می­شود.

مستند چهره­ نگاری:

این مستند همانگونه که از نامش پیداست درباره ی یک چهره ساخته می­شود. در این مستند تمام یا بخش یا وجهی از شخصیت، ایده، افکار و یا زندگی یک شخص بازتاب داده می­شود.

مینی فیچر:

مستندی خلاقانه است که در تدوین آن لزوما قوانین خطی زمان و مکان رعایت نمی شود و در واقع روایت شخصی و دراماتیک مستندساز از یک اتفاق خبری است که در زمان حداثر 5 دقیقه ارایه می­شود.